Светот на работникот

Како е да се биде жена во рудник…

Како е да се биде жена во рудник... - Работник
356views

„Таа работник во рудник и животот не и е лесен“

„Затоа не сака, не сака музика. Таа сака ритам јак“.

Овие легендарни стихови на Влада Дивљан често пати и се споменуваат на Јасмина Симиќ кога прв пат ќе слушнат каде работи.

Таа е рударски инженер во рудникот Водна во Ресавица и секој ден се спушта во јамата длабока до три километри.

„Добра е песната. Поточно, многу е вистината“, вели Јасмина за BBC на српски за тоа како изгледа да се биде жена во рудник во Србија.

„Жена во рудник – некогаш се верувало дека тоа е баксуз. Повеќе не е така“.

Рударската професија само во Ресавица ја работат околу 20 жени.

Рудникот и неговиот мрак

„Отидов ноќеска во долниот град. Таму каде е рудникот, во кој е мрак“.

Како и продолжетокот на песната на Дивљан, изгледало и првото спуштање на Јасмина во рудникот.

Единствено само што било ден, а таа била на факултет. Тоа било пред околу 15 години.

„Сите ме прашуваат дали ми е страв и како можам да се спуштам по час време во јамата“.

„Поточно кога еднаш ќе пребродиш – после знаеш – можеш да работиш во рудник или не“.

Сега на неа, слегувањето на и претставува проблем, а ни мракот.

„Прво што правам откако ја облекувам работната облека, ја земам лампата. Немам чувство дека сум во мрак, како што многу мислат“.

И црните раце и понекогаш извалканата облека за Јасмина се едноставно дел од работата. Таа во тоа не гледа ништо чудно.

Жена во јама – управник или управничка

Јасмина е управник на рудникот Водна, но тоа не значи дека работи од канцеларија. Во јамата се спушта најмалку еднаш во три дена и тоа на четири – пет часа.

За себе го кажува токму тоа, дека е „управник“.

„Тоа е така. Сите така ме викаат, другите шефови и останатите рудари.

„Нема женски род во тоа, па се навикнав и јас на тоа“.

Жената во јама, вели Јасмина, мора да „работи повеќе отколку маж“.

„Не е во прашање физичка работа, јас сум инженер. Туку морав многу повеќе да се трудам. Нема привилегија или оправдувања дека нешто не можеш.“

„Или споменување дека си жена и дека затоа треба да добиеш нешто друго. Тоа едноставно не е опција.

Кога Јасмина ќе спомене дека работи во рудник, луѓето кои не ја познаваат и се чудат. Често не им е јасно што конкретно работи – рударска работа или е само вработена во рудникот.

Кога ќе слушнат дека е раководител „тоа полесно го разбираат“.

Сепак, Јасмина е прва жена која раководи со рудник.

Кога дошла на позицијата, признава дека некои од мештаните ја гледале чудно.

„Тоа се луѓе од села, домаќини“.

„Немаа ништо против мене, само не знаеја како да реагираат“.

Потоа започнала да работи и се станало „нормално“.

Остатокот од текстот можете да го прочитате тука