Зошто вселенските дата-центри на Илон Маск би можеле да пропаднат
Амбицијата на Илон Маск да постави дата-центри во вселената претставува храбар, но исклучително ризичен потфат. Иако идејата звучи футуристички и ветувачки, експертите предупредуваат дека планот на SpaceX може да се соочи со истите проблеми што доведоа до пропаст на слични проекти во минатото.
Според анализата на Futurism, постојат сериозни паралели со претходни обиди за преместување на дата-центрите од копно, што отвора сомнежи за одржливоста на ваквиот концепт.
Предупредување од морските длабочини
Во 2015 година, Microsoft го започна „Проект Натик“ – подводен дата-центар поставен крај брегот на Шкотска. Идејата беше иновативна: користење на морската вода за бесплатно ладење и напојување со ветерна енергија, со што системот би бил енергетски ефикасен и одржлив.
И покрај ветувачкиот почеток, проектот не успеа да заживее во пракса. Денес, дата-центрите масовно се градат на копно, особено поради растечката побарувачка за вештачка интелигенција. Според извори на Reuters, главните причини за неуспехот биле недоволна побарувачка и економска неисплатливост – фактори кои би можеле да го погодат и вселенскиот проект на Маск.
Ограничувања во надградба и одржување
Еден од клучните проблеми кај ваквите системи е нивната нефлексибилност. Откако ќе се постават, тие практично не можат да се надградуваат или поправаат.
Во време кога AI технологијата напредува со огромна брзина, ова претставува сериозен недостаток. Компаниите преферираат копнени дата-центри токму затоа што овозможуваат брза замена и ажурирање на хардверот.
Во случајот на орбиталните дата-центри, опремата би била „заклучена“ од моментот на лансирање. Тоа значи дека новите генерации AI чипови би можеле брзо да ги направат овие скапи системи застарени.
Дополнително, експертите изразуваат сомнежи и за големината на планираните сателити, кои според некои визуелизации би биле поголеми дури и од Меѓународна вселенска станица.
Огромни трошоци и логистички предизвици
Финансискиот аспект е уште една сериозна пречка. Маск планира да постави дури еден милион сателити, што би чинело најмалку еден трилион долари, според проценките на аналитичарите.
Дополнително, реализацијата на овој план би барала масовен број лансирања. Според анализите, SpaceX би требало да ја лансира ракетата Starship околу 3000 пати годишно – односно осум пати дневно. За споредба, компанијата во текот на една година има реализирано значително помал број лансирања.
Иако Starship е замислен како повеќекратно употреблива ракета со голем капацитет, проектот доцни и се соочува со технички проблеми, вклучувајќи неуспешни тест летови.
Иднина во ограничени намени
И покрај амбициите, експертите сметаат дека вселенските дата-центри имаат потенцијал само во специфични, нишни примени – како поддршка за воени операции или за вселенски мисии.
Сепак, тие се далеку од тоа да станат замена за копнените дата-центри во блиска иднина.
Како што истакнуваат аналитичарите, ваквите решенија можат да бидат дополнување, но не и доминантна технологија во светот на компјутерската инфраструктура.
Извор: Index.hr
