Дали флексибилноста е поважна од платата? Најновото истражување открива дека довербата е „новата валута“ за вработените

Четврта година по ред, „Osiguranik“, „TIM Centar“, „Rezilient“ и „Infostud“ ги претставија резултатите од истражувањето „Што ги прави вработените“, кое носи најсеопфатен преглед на потребите, очекувањата и перцепциите на вработените во Србија. Оваа година во истражувањето учествуваа 759 носители на одлуки и 3.111 вработени, а двата примероци се усогласени со податоците на Републичкиот завод за статистика, што го прави целосно релевантно и репрезентативно за тамошниот пазар на труд.

Флексибилноста стана нова валута за задоволство

За вработените во Србија, бенефициите повеќе не се само додаток на платата – тие сè повеќе стануваат показател на доверба. Според резултатите од истражувањето, флексибилното работно време и можноста за работа од дома веќе втора година по ред ја сочинуваат највредната и најбараната бенефиција.

Вработените сè помалку ги вреднуваат класичните погодности како спортски активности, субвенционирани кредити или платени обуки, а сè повеќе бараат автономија во организацијата на работата – слобода сами да управуваат со своето време и начин на работа.

Флексибилноста е, како што покажува истражувањето, новата валута на работното задоволство која носи чувство на доверба и рамнотежа, но и влијае на лојалноста на вработените. Во споредба со минатата година, се бележи пораст на очекувањата поврзани со личниот биланс – вработените повеќе не сакаат само „подобра работа“, туку подобар живот покрај работата.

Кога станува збор за родителите, истражувањето покажува дека и понатаму преовладуваат симболични бенефиции како новогодишни пакетчиња, додека вистинските мерки за поддршка како дополнителни слободни денови, флексибилен распоред или помош околу грижата за децата се реткост. Тоа потврдува дека многу компании сè уште се во зоната на удобност, каде за грижата се зборува, но ретко се спроведува во пракса.

Работата од дома веќе не е привилегија, туку прашање на доверба

Работата од дома, некогаш сфатена како минлива потреба, сега стана постојан дел од работната реалност.

Според истражувањето, 28% од вработените во Србија имаат можност да работат на далечина, барем повремено, што е мал, но стабилен раст во однос на претходната година.

Меѓутоа, јасно се гледа трендот на враќање во канцелариите: речиси 20% од вработените наведуваат дека нивните компании во 2025 година ги заостриле политиките за работа од дома, воведувајќи задолжителни денови на присуство.

Интересно е што постои голем јаз во перцепцијата на довербата: додека 78% од вработените веруваат дека претпоставените им веруваат, дури 63% од менаџерите признаваат дека немаат целосна доверба во вработените кои работат на далечина. Тоа покажува дека флексибилните модели на работа не се само прашање на технологија, туку и на култура и меѓусебна доверба.

Повеќе од две третини од испитаниците, и вработени и менаџери, се согласуваат дека работата од дома не е бенефиција, туку поинаков облик на работа, кој бара нови вештини, јасна комуникација и договорени цели.

Компаниите кои ќе успеат да балансираат помеѓу флексибилноста и поврзаноста на тимовите ќе имаат предност во привлекувањето и задржувањето на луѓето во наредните години.

Благосостојбата (Wellbeing) веќе не е тренд, туку основа на здравото работење

Благосостојбата повеќе не е тренд за кој се зборува, туку клучен предуслов за стабилност и продуктивност на вработените. Дури 95% од вработените пријавуваат барем еден проблем што влијае на нивната благосостојба – најчесто стрес (69%), недостаток на енергија (54%), пад на мотивацијата (46%) и финансиски тешкотии (39%). Уште поважно, две третини од вработените веруваат дека тие проблеми директно го намалуваат нивниот учинок на работа.

Вработените денес од компаниите очекуваат системска, а не симболична поддршка. Најмногу сакаат помош во кризни животни ситуации, психолошко советување, но и правна и финансиска едукација.

Сепак, иако дел од фирмите нудат такви програми, многу вработени не ги користат поради стигма, недоверба или нејасна комуникација.

Пораката од истражувањето е јасна: грижата за луѓето повеќе не е HR тема, туку прашање на одржливост на бизнисот. Во свет во кој границите меѓу работата и приватниот живот се бришат, компаниите кои нема да понудат вистинска поддршка ризикуваат да ги загубат своите најважни луѓе.

Сè повеќе вработени не веруваат во добрите намери на работодавците

Истражувањето оваа година за прв пат ја препозна појавата на „carewashing“ (лажно промовирање грижа) – ситуација кога компаниите јавно промовираат грижа за вработените, но во пракса не го спроведуваат тоа.

Дури 69% од вработените велат дека нивните фирми „зборуваат за грижа“, додека само 11% тврдат дека таа грижа навистина постои и се чувствува во секојдневната работа.

Најчести облици на „carewashing“ се:

• Кампањи за ментално здравје, но проследени со прекувремена работа,
• Флексибилност само „на хартија“,
• Промотивни иницијативи за еднаквост без вистински промени.

Резултатот од таквата пракса е пад на довербата во HR и менаџментот, како и чувство дека компаниите ги користат темите за грижа за вработените како дел од employer брендингот, а не како вистинска култура.

Вработените, како што покажува истражувањето, многу јасно ја препознаваат разликата помеѓу маркетингот и вистинската поддршка, па кредибилитетот ќе биде клучната валута во наредните години.

Овие резултати јасно покажуваат дека домашниот пазар на труд се наоѓа помеѓу два света – традиционалниот, кој сè уште го мери присуството и часовите, и новиот, кој ги вреднува довербата, флексибилноста и благосостојбата.

Компаниите кои навреме ќе ја препознаат оваа промена, ќе бидат оние кои утре ќе успеат да ги задржат и инспирираат своите луѓе.

Извор: BIZLife