Бизнис што може да заработува и додека сопственикот спие: Колку чини отворањето самоуслужна пералница?
Самоуслужните пералници претставуваат интересна можност за започнување сопствен бизнис, особено поради можноста за автоматизирано работење и помала потреба од вработени. Сепак, почетната инвестиција, изборот на локација и месечните трошоци се фактори од кои зависи дали ваквиот бизнис навистина ќе биде исплатлив.
Бизнис во кој муштериите сами ги перат и сушат алиштата, додека сопственикот не мора да поминува цел работен ден во објектот, сè почесто привлекува внимание кај луѓето кои размислуваат за сопствен бизнис.
Самоуслужните пералници, кои веќе подолго време функционираат во многу европски земји, претставуваат модел што може да биде интересен и за македонскиот пазар, особено во поголемите градови и урбаните средини.
Принципот на работа е едноставен: корисникот ги носи алиштата, избира машина, ја одредува програмата и плаќа за услугата. Машината го извршува перењето, а потоа корисникот може да ги исуши алиштата во индустриска сушара.
За сопственикот, главната предност е можноста за автоматизирање на голем дел од процесот. Тоа, сепак, не значи дека бизнисот може целосно да функционира без надзор и одржување.
Колку пари се потребни за отворање самоуслужна пералница?
Најголемиот дел од почетната инвестиција оди за набавка на професионални машини за перење и индустриски сушари.
Овие уреди се разликуваат од стандардните домашни машини по капацитетот, издржливоста и можноста да работат повеќе циклуси во текот на денот.
Покрај опремата, потребно е да се обезбеди соодветен деловен простор и да се направат евентуални градежни и технички адаптации.
Меѓу најважните почетни трошоци се:
- Професионални машини за перење алишта;
- Индустриски сушари;
- Изнајмување и уредување на деловен простор;
- Водоводни и електрични инсталации;
- Систем за вентилација и одведување топлина;
- Систем за автоматска наплата;
- Видеонадзор и безбедносна опрема;
- Почетни залихи на детергенти и средства за одржување.
Особено внимание треба да се посвети на инсталациите. Просторот што на прв поглед изгледа соодветен може да бара сериозни дополнителни вложувања за да може да ги поддржи професионалните машини.
Затоа, при планирањето на инвестицијата не треба да се пресметува само цената на опремата, туку и сите трошоци за подготовка на објектот.
Колку би чинело едно перење?
Цената на услугата зависи од капацитетот на машината, потрошувачката на вода и електрична енергија, како и од конкуренцијата и куповната моќ на локалното население.
Како регионален пример, ценовниците на некои самоуслужни пералници во Белград покажуваат дека перењето во машина со капацитет до 10 килограми се наплаќа околу 700 динари, додека сушењето чини дополнителни 300 динари за циклус од 20 минути.
Во други објекти перењето чини од 600 до 800 динари, а сушењето околу 400 динари.
Овие цени се однесуваат на српскиот пазар и не треба директно да се применуваат како ценовник за Македонија. За домашниот пазар би било потребно да се направи посебна анализа на цените, трошоците и платежната моќ на потенцијалните корисници.
Ваквата услуга би можела да биде особено привлечна за подстанари, студенти, туристи, но и за семејства кои повремено имаат потреба од перење поголеми количини алишта, ќебиња и постелнина.
Колку муштерии се потребни за бизнисот да биде исплатлив?
Ова е едно од најважните прашања за секој што размислува да инвестира во самоуслужна пералница.
Приходите не зависат само од бројот на посетители, туку и од тоа колку машини користат, колку често се враќаат и дали покрај перењето ја користат и услугата за сушење.
За да се добие претстава за потенцијалот, може да се направи едноставна илустративна пресметка.
Доколку просечната вредност на едно комбинирано перење и сушење биде 500 денари, можниот месечен промет би изгледал вака:
- 10 корисници дневно: околу 150.000 денари месечен промет;
- 20 корисници дневно: околу 300.000 денари месечен промет;
- 30 корисници дневно: околу 450.000 денари месечен промет.
Пресметката се однесува на 30 работни дена и претпоставува дека секој корисник плаќа по 500 денари за перење и сушење.
Важно е да се нагласи дека станува збор за хипотетички сценарија, а не за гарантирана заработка или утврдени пазарни цени во Македонија.
Ова е бруто-промет, а не чиста добивка на сопственикот. Од него треба да се одземат трошоците за вода, електрична енергија, евентуално гас, детергенти, закупнина, одржување на машините, даноци и други деловни обврски.
Во практиката, еден од најважните показатели за успешноста е бројот на циклуси што секоја машина ги реализира во текот на денот.
Струја, вода, закупнина и одржување: Каде одат парите?
Иако самоуслужната пералница не бара голем број вработени, тоа не значи дека месечните трошоци се мали.
Најголем дел од оперативните расходи може да одат за енергенси и вода, особено кога машините и сушарите се користат често.
Меѓу најважните трошоци се:
1. Електрична енергија и вода
Секое перење бара одредена количина вода и електрична енергија, додека сушарите дополнително ја зголемуваат потрошувачката. Во зависност од опремата, сушењето може да се врши со електрична енергија или гас.
2. Закупнина на деловниот простор
Локацијата може да биде пресудна за успехот. Простор во близина на студентски домови, поголеми станбени комплекси, згради со многу подстанари или туристички сместувачки капацитети може да има поголем потенцијал.
3. Детергенти и средства за перење
Доколку сопственикот обезбедува автоматско дозирање на детергент, омекнувач и други средства, и овие трошоци мора да бидат вклучени во цената на услугата.
4. Сервисирање и поправки
Професионалните машини работат под големо оптоварување. Редовното одржување, замената на делови и евентуалните дефекти претставуваат трошок што не смее да се занемари.
5. Други деловни трошоци
Тука спаѓаат интернетот, фискализацијата, сметководствените услуги, осигурувањето, чистењето на просторот, банкарските провизии и евентуалните рати за кредит со кој е финансирана опремата.
Поради тоа, висок месечен промет не значи автоматски и голема добивка.
Може ли пералницата навистина да функционира без вработени?
Една од најголемите предности на овој бизнис-модел е можноста за автоматизација.
Корисникот сам ја избира машината, плаќа за услугата и го започнува циклусот на перење. Во зависност од опремата, наплатата може да се врши во готовина, со платежна картичка, жетони или преку QR-код.
Сепак, сопственикот не може целосно да го препушти бизнисот на автоматиката.
Потребно е редовно чистење на просторот и машините, проверка на опремата, дополнување на средствата за перење и решавање на евентуалните проблеми.
Со систем за видеонадзор и автоматизирана наплата, сопственикот може да го организира работењето така што нема да мора постојано да биде присутен во објектот.
Дополнителен извор на приходи може да биде воведувањето услуга за преземање, перење, сушење и доставување на алиштата до адреса. Но, ваквиот модел веќе бара дополнителна организација и евентуално ангажирање работници.
Кои се потенцијалните корисници?
За успешен бизнис не е доволно само да се изнајми простор и да се постават машини. Неопходно е да се пронајде локација каде што постои реална потреба од ваква услуга.
Меѓу потенцијалните корисници се:
- Студенти и млади кои живеат во изнајмени станови;
- Подстанари кои немаат сопствена машина за перење;
- Туристи кои престојуваат во апартмани;
- Семејства кои имаат потреба од перење големи парчиња постелнина;
- Граѓани кои немаат доволно простор за сушара;
- Сопственици на апартмани и помали сместувачки капацитети.
Пред започнувањето на бизнисот, важно е да се провери и конкуренцијата во околината. Доколку во близина веќе постојат неколку слични објекти, новиот сопственик мора да понуди дополнителна вредност.
Тоа може да биде подолго работно време, поголем капацитет на машините, поедноставен начин на плаќање, подобро уреден простор или дополнителни услуги.
За колку време може да се врати инвестицијата?
Периодот за враќање на вложените средства зависи од почетната цена на опремата, трошоците за адаптација, висината на месечните расходи и бројот на корисници.
Во пример од српската практика, сопственици на самоуслужна пералница во Нови Сад, за кој пишуваше „Блиц“, процениле дека инвестицијата би можела да им се врати за приближно две години.
Сепак, станува збор за процена поврзана со конкретен бизнис, а не за гаранција дека истиот период ќе го постигне секој што ќе инвестира во ваква дејност.
Пред отворањето, најдобро е да се направи финансиска проекција со најмалку три сценарија: слаб, просечен и висок промет. На тој начин може да се процени дали бизнисот ќе може да ги покрива обврските и во периоди кога бројот на муштерии е помал.
Самоуслужната пералница може да биде интересна можност за започнување сопствен бизнис и да понуди поголема флексибилност во секојдневното работење. Но, машините што работат додека сопственикот не е присутен не значат дека заработката доаѓа без вложување, планирање и редовна контрола.
Изборот на вистинската локација, квалитетната опрема и реалната пресметка на трошоците ќе бидат пресудни за тоа дали овој бизнис ќе стане стабилен извор на приходи.
Извор: Bizportal.rs