Дали некогаш се работеше подобро? Што изгубивме со преминот од канцелариите во 90-тите кон дигиталната ера
Современиот начин на работа донесе поголема флексибилност, побрза комуникација и можност за работа од речиси секое место во светот. Но, дигитализацијата има и своја цена. Постојаната достапност, бројните дигитални одвлекувања на вниманието и сè понејасната граница меѓу работата и приватниот живот отвораат прашање дали во некои аспекти работниот живот бил подобар во 90-тите години.
Со ова прашање се занимава Томас Чаморо-Премузиќ, професор по организациска психологија на Универзитетскиот колеџ во Лондон (UCL) и Универзитетот Колумбија, во анализа објавена во „Fast Company“. Неговиот заклучок не е дека некогашното работно опкружување било идеално, туку дека технолошкиот напредок, покрај придобивките, донел и одредени загуби.
Што било подобро во 90-тите години?
Пред три децении работата главно се одвивала во канцеларија. Факс-уредите, пејџерите и бавните интернет-врски биле дел од секојдневието, а со завршувањето на работното време најчесто завршувала и комуникацијата со колегите.
Според авторот на анализата, четири работи особено го издвојувале тогашниот начин на работа:
1. Повеќе непосредна комуникација
Разговорите лице в лице, спонтаните средби и личното запознавање со колегите имале поголема улога во градењето професионални односи. Вработените почесто комуницирале директно, наместо преку пораки и дигитални платформи.
2. Помалку дигитални одвлекувања на вниманието
Без постојани известувања, електронска пошта и социјални мрежи, било полесно да се посвети внимание на една задача и да се одржи концентрацијата.
3. Поголемо потпирање на сопственото знаење
Вработените повеќе се потпирале на меморијата, аналитичкото размислување и креативноста. Немало алгоритми и алатки за вештачка интелигенција кои денес преземаат дел од когнитивните задачи.
4. Појасна граница меѓу работата и приватниот живот
Заминувањето од канцеларијата најчесто значело и крај на работниот ден. Не постоело истото очекување како денес дека вработените треба да бидат достапни во секое време, да одговараат на пораки или да решаваат работни задачи по завршувањето на смената.
Што е подобро денес?
Сепак, 90-тите години не биле поедноставни за сите. Работното време и местото на работа биле помалку флексибилни, хиерархијата била поизразена, а пристапот до информации и професионални можности бил значително поограничен.
Современата технологија овозможува работа од далечина, побрза размена на информации и соработка со луѓе од различни делови на светот. Дигиталните алатки и вештачката интелигенција можат да ги забрзаат процесите и да ослободат време за посложени задачи.
Прашањето, според тоа, не е дали треба да се вратиме на начинот на работа од 90-тите години, туку како да ги задржиме придобивките од технологијата без да ги изгубиме човечката комуникација, концентрацијата и правото на вистински одмор.
Дигитализацијата го направи работењето побрзо и пофлексибилно, но тоа не значи дека секогаш го направи и подобро. Вистинскиот предизвик за современите работни места е да се најде рамнотежа меѓу технолошкиот напредок и потребите на вработените.

