Корпоративен „burnout“ по празниците: сигнал дека на вработените им е потребно поинакво темпо

Празниците завршија, канцелариите повторно се полни, а инбоксите преплавени со мејлови што се насобрале за време на неколкуте слободни денови. Иако често се очекува вработените по одморот да се вратат освежени и полни со енергија, реалноста често е спротивна. Јануари во многу компании го обележува специфична форма на исцрпеност – корпоративен „burnout“ по празниците.

Овој феномен не настанува преку ноќ. Во текот на декември, вработените честопати се изложени на засилен притисок да „ја затворат годината“, да ги исполнат целите и да ги испочитуваат роковите пред празниците. Во исто време, растат и приватните обврски – семејни собирања, патувања, организација на прослави. Кога сето тоа ќе се собере, одморот што следи често не е доволен телото и умот навистина да се „ресетираат“.

Нагол премин од празничен ритам во работна реалност

Враќањето на работа во јануари дополнително се отежнува со наглиот премин од празничниот ритам во деловната реалност. Нови цели, нови барања и чувството дека „годината мора веднаш да почне со полна брзина“ можат да предизвикаат стрес, пад на концентрацијата и губење на мотивацијата. „Burnout“-от во овој контекст не мора да значи целосен колапс, туку тивка исцрпеност што се манифестира преку намалена продуктивност, цинизам и емоционална дистанца од работата.

Улогата на компаниите во овој период е клучна. Организациите кои очекуваат тимовите уште првиот работен ден да функционираат како паузата никогаш да не постоела, често несвесно го продлабочуваат проблемот. Наспроти тоа, компаниите што воведуваат постепено враќање во ритам – преку пофлексибилни рокови, реални очекувања и отворен разговор за оптоварувањето – на долг рок имаат постабилни и поангажирани тимови.

Менаџерите имаат посебна одговорност да ги препознаат сигналите на исцрпеност. Наместо исклучиво фокусирање на резултатите, важно е вниманието да се насочи и кон луѓето што треба да ги постигнат тие резултати. Кратки индивидуални разговори и можност вработените да споделат како се чувствуваат и што им е потребно во моментот, можат да имаат поголем ефект од кој било мотивациски говор.

Корпоративниот „burnout“ по празниците не е знак на слабост кај вработените, туку јасен сигнал дека е потребно поинакво темпо. Компаниите што го разбираат тоа и се прилагодуваат, не само што го олеснуваат јануари, туку поставуваат темели за поздрава организациска култура во текот на целата година.