Одморот не е доволен: Како да ја вратите енергијата по професионалното прегорување

Ако и по викенд, одмор или неколку слободни денови се враќате на работа подеднакво исцрпени, можеби не ви е потребен уште еден одмор, туку поинаков начин на опоравување.

Многумина се обидуваат да го надминат професионалното прегорување (burnout) како да станува збор за обичен замор. Неколку дена без состаноци, повеќе сон, исклучен телефон и враќање на работа во понеделник. Проблемот е што набргу потоа повторно се враќаат заморот, нервозата и чувството дека батериите се целосно испразнети.

Причината е едноставна: ако до исцрпеност нè довел начинот на кој живееме и работиме, неколку слободни денови тешко можат да го поправат она што со месеци сме го исцрпувале. Затоа, опоравувањето повеќе наликува на враќање на спортистот во форма по исцрпувачка сезона отколку на продолжен викенд. Целосната кондиција не се враќа преку ноќ, туку постепено, во неколку фази.

Прво, не обидувајте се веднаш да бидете повторно продуктивни

Првата фаза е стабилизација. Тоа подразбира повеќе сон, помалку непотребни одлуки и, можеби најтешко за луѓето навикнати на високи резултати, откажување од потребата веднаш да докажат дека повторно се во форма.

Токму тука многумина ја прават истата грешка. Штом почувствуваат дека имаат малку повеќе енергија, се обидуваат да надоместат сè што пропуштиле. Календарот повторно се полни, се насобираат електронските пораки, се враќаат состаноците, а работата го добива истото темпо што довело до исцрпеноста.

На тој начин, опоравувањето практично почнува од почеток.

Втората фаза е селективно враќање на обврските. Наместо веднаш да се вратите на сите задачи, идејата е постепено да ги вклучувате активностите што ви даваат енергија. Ако креативниот дел од работата ве исполнува, а бескрајните состаноци ве исцрпуваат, започнете од она што ви помага да ја вратите мотивацијата.

Целта не е засекогаш да ја избегнувате тешката работа, туку постепено да го зголемувате капацитетот за справување со обврските.

Тоа е исто како да се обидувате да истрчате маратон само затоа што еден ден сте успеале да истрчате неколку километри.

Најважно е да оставите простор пред повторно да дојде до исцрпеност

Третата фаза е повторна изградба на капацитетот, односно создавање простор меѓу она што можете да го поднесете и она што навистина сте си го натовариле на грбот.

Тој простор често исчезнува незабележливо. Уште еден состанок. Уште еден проект. Уште еден рок. Уште една електронска порака во 23 часот.

Секоја обврска поединечно изгледа изводлива, но кога тие се натрупуваат со месеци, границата меѓу „можам“ и „морам“ почнува да се губи.

Затоа, опоравувањето не значи само враќање на претходното ниво на енергија. Тоа значи создавање доволно простор за следниот напорен период да не заврши повторно со целосна исцрпеност.

Можеби токму затоа, најважното прашање по професионалното прегорување не е „Кога повторно ќе можам да правам сè?“, туку „Што повеќе не морам да го правам на истиот начин?“

Ако се вратиме на истото темпо, истиот распоред и истите очекувања, голема е веројатноста повторно да завршиме на истото место.

Вистинското обновување на енергијата не започнува кога ќе добиеме уште еден слободен ден. Започнува кога ќе престанеме да ја трошиме сета енергија што ја имаме.

Извор: BIZLife