Како да препознаете кога некој лаже? Не верувајте им на овие знаци

Контактот со очите, насмевката и говорот на телото не се сигурни показатели за тоа дали некој ја зборува вистината. Многу повеќе можат да откријат деталите што ги изнесува соговорникот и можноста неговите тврдења да се проверат.

Повеќето луѓе веруваат дека можат да препознаат кога некој лаже. Се чини дека е доволно да се обрне внимание на погледот, нервозата или неубедливата насмевка. Меѓутоа, нашата способност да ја разликуваме вистината од лагата е значително послаба отколку што мислиме.

Психологот Леан Тен Бринке, авторка на книгата „Poisonous People: How to Resist Them and Improve Your Life“, истакнува дека луѓето во просек ја препознаваат лагата со точност од околу 54 отсто. Со други зборови, кога се обидуваме да процениме дали некој ни ја зборува вистината, честопати не сме многу подобри од случајното погодување.

Во разговорот за подкастот The Diary of a CEO, чиј водител е Стивен Бартлет, Тен Бринке објаснува зошто вообичаените знаци на лажење не се толку сигурни и на што всушност треба да обрнеме внимание.

Контактот со очите не е доказ за искреност

Избегнувањето контакт со очите е еден од најчестите знаци што луѓето ги поврзуваат со лажењето. Ако соговорникот го тргне погледот, делува несигурно или избегнува директно да нè погледне во очи, лесно можеме да заклучиме дека нешто крие.

Сепак, како што објаснува Тен Бринке, истражувањата не даваат сигурна потврда дека избегнувањето контакт со очите е показател дека некој лаже.

Начинот на кој некој го гледа соговорникот може да зависи од различни околности, па само врз основа на тоа не можеме со сигурност да процениме дали е искрен. Истото важи и за насмевката.

Често се верува дека искрената насмевка се препознава по активирањето на мускулите околу очите, додека неискрената се забележува само во аглите на усните. Меѓутоа, луѓето можат да се насмевнуваат од учтивост или поради општествените норми, без притоа да имаат намера да измамат некого.

Затоа, ниту насмевката што не ги вклучува мускулите околу очите сама по себе не е доказ дека некој лаже.

Што може да укаже на лажење?

Тоа не значи дека лажењето не може да се открие. Според Тен Бринке, одредени показатели можат да дадат насоки за тоа колкав ментален напор вложува некој додека одговара на прашања.

Лицето што се обидува да формулира одговор може да се двоуми, да користи зборови-пополнувачи како „овој“ и „па“ или да прави паузи додека ги организира своите мисли.

Сепак, ниту еден од овие знаци не е непогрешлив доказ за лажење. Двоумењето може да биде последица на нервоза, несигурност или потреба внимателно да се формулира одговорот. Затоа, однесувањето на соговорникот треба да се разгледува во поширок контекст, а не да се толкува изолирано.

Поставувајте прашања на кои не може да се одговори само со „да“ или „не“

Еден од покорисните начини за процена на нечија приказна е барањето дополнителни објаснувања.

Наместо да поставуваме прашања на кои може да се одговори со еден збор, подобро е да користиме отворени прашања и да побараме од соговорникот подетално да објасни што се случило.

Според Тен Бринке, количината и квалитетот на деталите што ги изнесува едно лице можат да помогнат во разликувањето на вистинитите од лажните искази.

Кога некој измислува приказна, може да се потпира на споредни детали што звучат уверливо, но да има тешкотии да објасни одредени клучни моменти или да даде информации што можат да се проверат.

Затоа е важно да се обрне внимание на тоа дали соговорникот навистина одговара на поставеното прашање, дали клучните детали се логични и доследни и дали неговите тврдења можат независно да се потврдат.

Проверливите информации се поважни од говорот на телото

Наместо да се обидуваме да ги откриеме нечии намери преку изразот на лицето или погледот, покорисно е да се запрашаме дали она што ни го кажува може да се провери.

Во деловното опкружување, тоа може да значи барање конкретни податоци, објаснувања, документи или примери што ги поткрепуваат изнесените тврдења. На интервју за работа, на пример, наместо да го проценуваме кандидатот врз основа на неговата нервоза или контактот со очите, подобро е да поставуваме дополнителни прашања за неговото искуство и конкретните резултати што ги постигнал.

Истото важи и за деловните преговори и секојдневната комуникација. Уверливиот настап не мора да значи дека приказната е вистинита, исто како што несигурноста автоматски не значи дека некој нешто крие.

Најкорисната стратегија не е да се обидуваме да ја препознаеме лагата на прв поглед, туку критички да ги разгледаме изнесените тврдења и да провериме дали постојат докази што ги поткрепуваат.

Извор: BIZLife.rs