Колку години работа се потребни за да се купи стан во Скопје, а колку на периферијата?

Купувањето сопствен стан во Скопје за просечен работник претставува сè поголем финансиски предизвик. Разликата меѓу просечните плати и цените на недвижностите е значителна, а местото на живеење може да направи разлика од десетици илјади евра при купување стан со иста квадратура.

За да се добие пореална слика за достапноста на недвижностите, може да се направи споредба меѓу цените на становите и просечните месечни примања во земјава.

Според објавените податоци за август 2026 година, просечната нето-плата во Македонија изнесувала околу 48.733 денари, односно приближно 792 евра.

Ако се земе предвид стан со површина од 60 квадратни метри, разликите во цените меѓу скопските општини се значителни. Според реализираните трансакции во вториот квартал од 2026 година, за ваков стан во Центар би биле потребни околу 116.000 евра, во Карпош околу 97.000 евра, во Аеродром приближно 91.000 евра, а во Кисела Вода околу 86.500 евра.

Во Гази Баба цената би изнесувала околу 81.000 евра, додека во Ѓорче Петров би била приближно 71.000 евра.

Колку години треба да се штеди за сопствен стан?

Ако еден вработен со просечна плата успева да заштеди 30 проценти од месечните примања, тоа би значело дека секој месец настрана може да стави околу 238 евра.

Со ваква динамика на штедење, за купување стан од 60 квадратни метри во Центар би му биле потребни околу 41 година. За истата квадратура во Карпош би требало да штеди околу 34 години, во Аеродром приближно 32 години, а во Кисела Вода околу 30 години.

На периферијата ситуацијата е нешто поповолна, но и таму станува збор за долг период. За стан во Гази Баба би биле потребни околу 28 и пол години штедење, додека во Ѓорче Петров околу 25 години.

Пресметката е направена врз основа на цените на реализираните трансакции, без да се земат предвид инфлацијата, евентуалниот раст на цените на недвижностите и дополнителните трошоци при купувањето.

Двајца со просечна плата полесно до сопствен дом

Ситуацијата е поинаква кај домаќинствата во кои двајцата партнери се вработени и примаат просечна плата. Доколку заедно успеваат да издвојуваат 30 проценти од своите примања, месечната заштеда би изнесувала околу 475 евра.

Во таков случај, за купување стан од 60 квадратни метри во Центар би биле потребни околу 20 години, во Аеродром околу 16 години, во Гази Баба приближно 14 години, а во Ѓорче Петров околу 12 и пол години.

Сепак, ова се пресметки за купување со сопствени средства, без станбен кредит. Во реалноста, голем дел од граѓаните го решаваат станбеното прашање преку банкарски заеми, семејна помош, наследство или претходно создадени заштеди.

Огласните цени дополнително го отежнуваат купувањето

Дополнителен предизвик се и огласните цени, кои во одредени делови од Скопје се повисоки од цените по кои недвижностите навистина се продаваат. Според огласните цени, просекот во главниот град достигнува околу 2.240 евра за квадратен метар.

Тоа значи дека за стан од 60 квадратни метри би биле потребни околу 134.400 евра, што за работник со просечна плата и месечна заштеда од 30 проценти претставува речиси 47 години штедење.

Споредбата покажува дека и покрај пониските цени во периферните општини, патот до сопствен стан останува долг. За просечното домаќинство, купувањето недвижност сè повеќе зависи од можноста за кредитирање, заедничките приходи и финансиската поддршка, а не само од редовната плата.

Извор: Бизнис вести