СветСветот на работникот

Од отказ во маркетинг до бизнис со пици: 3.500 луѓе чекаат во ред, а производите се распродаваат за 30 секунди

Откако останал без работа, Американецот Еј Џеј Милер решил да се посвети на вештината што со години ја усовршувал. Она што започнало како хоби и начин да ги покрие животните трошоци, прераснало во мал бизнис со огромна побарувачка.

Кога останал без работа во маркетингот, Американецот Еј Џеј Милер морал брзо да најде начин да ги обезбеди средствата за живот. Наместо да бара ново работно место во својата професија, решил да се посвети на нешто што со години го усовршувал – правењето пици.

Тој почнал да ги пече пиците во својот стан во Сан Диего, а она што првично требало да биде дополнителен извор на приходи, се претворило во необичен мал бизнис за кој владее огромен интерес.

Денес, повеќе од 3.500 луѓе се заинтересирани да купат пица од него, но Милер неделно прима само 15 нарачки. Пиците се распродаваат за помалку од 30 секунди, а цената на една пица со дијаметар од 15 инчи, односно околу 38 сантиметри, изнесува од 25 до 30 долари, пишува „Entrepreneur“.

Сè започнало од потрагата по пица каква што ја познавал од детството

Милер потекнува од Конектикат, а во Сан Диего се преселил во 2020 година. Меѓутоа, во новиот град не можел да ја пронајде пицата на која бил навикнат и која ја сакал на источниот брег на САД.

Особено му недостигала пицата од Њу Хејвен, град во Конектикат познат по специфичниот стил на подготовка, наречен „апица“ (apizza).

Наместо да се помири со фактот дека омилениот вкус не може да го најде во новиот град, решил сам да научи да ја подготвува.

Почнал да експериментира со тестото и начинот на печење, а за подготовката користел обична домашна рерна. Ја поставувал на максимална температура од 550 степени Фаренхајт, односно околу 288 степени Целзиусови.

Пиците ги печел на тешка челична плоча, а завршниот дел од печењето го правел под горниот грејач на рерната, за да ја добие карактеристичната текстура и изглед.

До совршениот рецепт не дошол преку ноќ. Како што раскажал за медиумите, му биле потребни речиси две години за да ја усоврши техниката и да го добие резултатот со кој бил задоволен.

Отказот го натерал да го претвори хобито во бизнис

Иако со години ја усовршувал подготовката на пицата, Милер првично не размислувал дека од своето хоби може да направи посериозен бизнис.

Пресвртот се случил во летото 2026 година, кога добил отказ од работното место во маркетингот. Неочекуваното губење на работата го принудило да пронајде нов начин за покривање на животните трошоци.

Тогаш решил да го започне сопствениот мал бизнис под името Echo Apizza, кој го организирал од својот стан во населбата Оушен Бич во Сан Диего.

На почетокот имал список од само 75 луѓе заинтересирани за неговите пици. Но, препораките од купувачите и интересот што почнал да се шири брзо ја промениле ситуацијата.

Бројот на заинтересирани купувачи пораснал на повеќе од 3.500, што далеку ги надминало неговите производствени можности.

Само 15 пици неделно, а нарачките исчезнуваат за 30 секунди

Најинтересниот дел од бизнис-моделот на Милер е огромната разлика меѓу бројот на заинтересирани купувачи и количината на производи што може да ја направи.

Во моментов, тој прима само 15 нарачки неделно. Секоја пица има дијаметар од 15 инчи, односно околу 38 сантиметри, а ги продава по цена од 25 до 30 долари.

И покрај многу ограничената можност купувачите да дојдат до неговиот производ, побарувачката не се намалува. Напротив, достапните пици се распродаваат за помалку од половина минута.

Најголемиот проблем на Милер веќе не е пронаоѓањето купувачи, туку како да одговори на интересот кој е многукратно поголем од неговиот производствен капацитет.

Сепак, тој смета дека токму ограничената достапност делумно придонесува за популарноста на неговиот производ.

„Мислам дека луѓето го сакаат она до кое не можат лесно да дојдат“, посочил Милер, објаснувајќи зошто интересот за неговите пици не опаѓа, и покрај малиот број нарачки што може да ги прифати.

Малото производство станало предност

Примерот на Милер покажува како вештина развивана од лично задоволство може да прерасне во извор на приходи, дури и без класичен деловен простор и големо почетно производство.

Наместо отворање традиционална пицерија, вработување работници и инвестирање во локал, тој започнал со опремата што веќе ја имал и со мала група заинтересирани купувачи.

Неговата приказна истовремено покажува колку квалитетниот производ, препораките од купувачите и чувството на ексклузивност можат да влијаат врз побарувачката.

Засега останува прашањето дали Милер ќе го задржи ограниченото производство или ќе се обиде да го прошири бизнисот за да одговори на интересот на илјадниците потенцијални купувачи.

Извор: Bizportal.rs