Сè помалку вработени знаат како да се облечат за работа: Дури и директорите се збунети околу кодексот на облекување

Враќањето на вработените во канцелариите отвори неочекувана дилема – што денес се смета за соодветна деловна облека? По неколку години работа од дома, правилата за облекување станаа нејасни дури и за луѓето на највисоките раководни позиции.

Враќањето на вработените во канцелариите донесе бројни промени во начинот на работа, но и едно прашање на кое сè потешко се наоѓа одговор: како треба да се облекуваме за на работа?

По неколку години работа од дома, во кои тренерките, маиците и дуксерите станаа дел од секојдневието, многу вработени повторно се обидуваат да ја пронајдат границата меѓу деловниот и лежерниот стил на облекување.

Според пишувањето на „Фаст компани“ (Fast Company), неизвесноста околу деловното облекување станала толку изразена што дури и потпретседатели на компании се обраќаат до своите претпоставени за да проверат што е соодветно да облечат за одредени деловни настани.

Грант Александер, основач на консултантската компанија „Грант Александер студио“, која се занимава со деловен имиџ и стилизирање на раководители, посочува пример со клиент кој е директор за операции во голема приватна компанија. Неколку негови потпретседатели го прашале како треба да се облечат за конкретен настан.

Ваквите прашања порано речиси и да не биле вообичаени меѓу високите раководители, но денес покажуваат колку се промениле очекувањата во деловното опкружување.

Од деловни костуми до тренерки – како се промени канцеларискиот стил?

Со почетокот на пандемијата на коронавирусот, вработените првично продолжиле да ја носат облеката што ја користеле за одење во канцеларија. Но, како што работата од дома станувала секојдневие, деловните панталони биле заменети со тренерки, кошулите со маици, а формалните комбинации со дуксери.

Со текот на времето се создала разлика меѓу она што вработените сметаат дека треба да го носат во канцеларија и гардеробата што ја изградиле за време на повеќегодишната работа од далечина.

Повторното враќање во канцелариите, познато како RTO (Return to Office), дополнително ја отвори оваа дилема. Вработените кои долго време работеле од дома сега повторно треба да ја приспособат облеката за непосредна комуникација со колегите, клиентите и деловните партнери.

Саманта Харман, поранешна уредничка и лична стилистка, за „Фаст компани“ објаснува дека дел од вработените се соочуваат со проблем бидејќи веќе немаат гардероба во која се чувствуваат подготвени за одење во канцеларија.

Облеката што била доволна за деловен состанок преку видеоповик, каде што често било важно само како изгледа лицето од половината нагоре, не е нужно соодветна за непосредни средби.

Дополнителна забуна создаваат и компаниите кои користат нејасни изрази како „business casual“ и „smart casual“, без прецизно да објаснат што подразбираат тие правила.

Младите вработени бараат појасни правила

Неизвесноста околу облекувањето не е само прашање на личен стил. Таа може да влијае и врз чувството на сигурност кај вработените, особено кај оние кои штотуку влегуваат на пазарот на трудот.

Истражување спроведено во 2025 година од организацијата „Интернешнл воркплејс груп“ (IWG), на примерок од 1.000 вработени во хибриден модел на работа во САД, покажало дека работниците во просек околу седум пати месечно чувствуваат стрес или непријатност поради изборот на облека за одење во канцеларија.

Речиси половина од испитаниците, односно 46 проценти, се соочуваат со ваква дилема најмалку еднаш неделно, додека 14 проценти изјавиле дека тоа им се случува секојдневно.

Потребата од појасни насоки е особено изразена кај припадниците на генерацијата З. Дури 94 проценти од испитаниците од оваа генерација изјавиле дека сакаат конкретни насоки за тоа што е соодветно да се носи на работното место.

Истиот став го делат 84 проценти од миленијалците, 70 проценти од припадниците на генерацијата Икс и 61 процент од бејби-бумерите.

За помладите вработени, кои можеби немале можност да искусат традиционално канцелариско опкружување, непишаните правила за деловно облекување можат да бидат особено збунувачки. Она што е прифатливо во една компанија, во друга може да се смета за непрофесионално.

Франческа О’Конор, коосновачка на консултантската компанија „ХепиХК“ (HappyHQ), која се занимава со организациска култура, лидерство и комуникација, смета дека раководителите имаат одговорност да им објаснат на вработените каков изглед се смета за соодветен во нивната компанија.

Тоа не значи дека сите мора да носат костуми. Важно е вработените да знаат кому му се обраќаат и каква облека одговара на конкретната ситуација. Не е исто да се дојде на вообичаен работен ден, на состанок со важен клиент или на деловна презентација.

Кодексот на облекување е дел од деловната култура

Јасно дефинираните правила не треба да значат враќање на строгите стандарди за облекување од минатото. Напротив, компаниите треба да најдат рамнотежа меѓу професионалните очекувања и индивидуалниот стил на вработените.

Еден од начините за постигнување на оваа рамнотежа е разговор со вработените за тоа во каква облека се чувствуваат удобно и самоуверено. Работилниците и интерните дискусии можат да помогнат во разјаснувањето на очекувањата, без наметнување единствен изглед за сите.

Облеката, всушност, може да влијае и врз чувството на вработените на работното место. Кога носат нешто во кое се чувствуваат добро, полесно можат да настапат самоуверено и да се концентрираат на работните задачи.

Затоа, раководителите треба да преземат иницијатива и јасно да ги соопштат очекувањата, наместо да чекаат вработените да направат грешка за потоа да им укажат на непишаните правила.

Враќањето во канцелариите не подразбира само промена на локацијата од која се работи. Тоа бара и повторно воспоставување на одредени деловни навики, меѓу кои е и начинот на кој вработените се претставуваат пред колегите и клиентите.

Ако дури и директорите веќе не се сигурни што се смета за соодветна деловна облека, можеби е време компаниите повторно да ги дефинираат своите правила.

Извор: BIZLife.rs