Сушењето овошје станува работа на иднината: Мал погон, голема шанса за заработка

На прв поглед изгледа како стара селска работа: сливи на решетка, јаболка исечени на тенки кругови, круши што полека ја губат водата и го задржуваат вкусот. Но зад таа слика денес има сè повеќе бизнис. Сушењето овошје, велат познавачите на агросекторот, веќе не е само начин да не пропадне родот, туку можност за мала семејна фирма, дополнителен приход, па дури и извоз.

Во време кога земјоделците често се жалат дека свежото овошје тешко се продава и дека цените паѓаат токму кога родот е најголем, сушењето се наметнува како можно решение. Не мора секоја слива веднаш да заврши на пазар, ниту секое јаболко да се продаде за ситни пари. Дел од родот може да се преработи, да се спакува, да добие етикета и да се продава подоцна, кога условите ќе бидат подобри.

„Свежото овошје има рок од неколку дена, сушеното има рок од неколку месеци. Тука е разликата меѓу брза продажба и вистинска заработка“, објаснуваат економисти кои ги следат малите земјоделски бизниси.

Најголемата предност, според нив, е што почетокот не бара голема фабрика. За помал обем доволна е добра сушара, чист простор, квалитетно пакување и дисциплина во производството. Секако, ако производот оди во продажба, мора да се почитуваат правилата за храна, декларации и хигиена. Тука нема импровизација – купувачот можеби сака домашен производ, но не прифаќа неуреден производ.

И токму тука многумина ја гледаат шансата. Македонија има овошје, сончеви региони и луѓе што знаат да работат земја, но долго време голем дел од вредноста остануваше во суровината. Се продаваше гајба јаболка, наместо готов производ. Со сушењето, приказната се менува.

„Кога земјоделецот продава свежа слива, тој продава суровина. Кога продава сушена слива во убаво пакување, тој продава производ“, велат познавачи на пазарот.

Побарувачката не доаѓа само од домаќинствата. Сушено овошје бараат продавници за здрава храна, ресторани, слаткарници, пекарници, хотели, како и компании што подготвуваат подароци за празници. Малите пакувања од 100 или 200 грама полесно се пласираат на пазар, а мешавините од сушени јаболка, сливи, кајсии, круши или аронија можат да донесат повисока цена од класичната продажба на големо.

Народски кажано – не е исто да продадеш вреќа овошје и кесичка со приказна.

Сепак, експертите предупредуваат дека ова не е лесна заработка преку ноќ. Квалитетот мора да биде постојан. Овошјето треба внимателно да се одбира, правилно да се обработи, да се суши на соодветна температура и да се чува во услови што не дозволуваат влага. Една лоша серија може брзо да ја наруши довербата.

„На пазарот има место, но нема место за несериозност. Оној што мисли дека може да исуши што било и само да стави цена, брзо ќе се разочара“, велат агроекономисти.

Дополнителна можност се гледа и во искористување на овошје што досега завршувало како отпад – она што не е доволно убаво за тезга, но е здраво и вкусно. Тоа може да се преработи во сушено овошје, чаеви, прашоци, гранола смеси или додатоци за колачи, со што се намалуваат загубите, а се зголемува вредноста на родот.

Производителите што веќе размислуваат во оваа насока велат дека најтешко е да се направи првиот чекор – набавка на опрема, пакување, документација и настап пред купувачи. Потоа, велат, пазарот сам покажува каде има интерес.

Сушењето овошје нема да го замени класичното земјоделство, но може да му даде дополнителна вредност. Наместо родот да се продава набрзина, под притисок и по ниска цена, дел од него може да се претвори во производ што стои на полица и носи поголема заработка.

А тоа за многу семејства може да биде разликата меѓу „не се исплати“ и „ајде, има нешто од ова“.

Извор:denar.mk