Замор од промените: Зошто вработените сè почесто даваат отказ?

Постојаните реорганизации, промените во начинот на работа, масовните отпуштања и воведувањето вештачка интелигенција создаваат сè поголем притисок врз вработените. Последица од овој тренд е таканаречениот „замор од промени“, состојба на психичка и емоционална исцрпеност што може да доведе до намалена мотивација, отпор кон новитетите, па дури и до напуштање на работното место.

Современото работно опкружување се менува со забрзано темпо. По пандемијата, компаниите поминаа низ различни трансформации – од воведување хибридна работа и враќање во канцелариите до реструктурирања, отпуштања и забрзана примена на нови технологии.

Како што пишува српскиот портал BIZLife, повикувајќи се на CNBC Make It, постојаните промени бараат значителна енергија од вработените и создаваат финансиски и психолошки стрес, особено кога немаат доволно време да се приспособат на новите услови.

Кога промените се случуваат една по друга, без јасна комуникација и соодветна поддршка, последиците може да се одразат врз посветеноста на работниците, нивната продуктивност и ризикот од професионално прегорување.

Како работодавачите можат да го намалат притисокот?

Експертите за човечки ресурси посочуваат дека компаниите треба да им овозможат на вработените поголемо чувство на контрола и активно да ги вклучат во процесите на трансформација, наместо промените да им ги наметнуваат без претходна подготовка.

Тоа подразбира консултирање со работниците пред реструктурирање, навремено информирање за причините за промените и објаснување како тие ќе влијаат врз секој вработен.

Кога компанијата укинува одредени работни места, една од можностите е да им понуди на засегнатите работници преместување на други позиции во рамките на организацијата, доколку постојат соодветни услови.

На овој начин, вработените добиваат поголема сигурност и можност да се приспособат, наместо да бидат оставени во неизвесност за својата професионална иднина.

Вештачката интелигенција создава дополнителна неизвесност

Воведувањето технологии како вештачката интелигенција е уште еден фактор што ги зголемува стравовите кај дел од работниците. Загриженоста не произлегува само од можноста за губење на работното место, туку и од потребата за усвојување нови вештини и приспособување на поинаков начин на работа.

Затоа, практичните обуки и континуираното образование се важни за полесно совладување на новите системи. Работодавачите треба да им овозможат на вработените да ги развиваат потребните компетенции, наместо да очекуваат веднаш да се приспособат на новите барања.

Од друга страна, вработените можат да ја намалат неизвесноста со тоа што ќе побараат конкретни информации од претпоставените за промените што ги очекуваат и за нивното влијание врз работните задачи.

Кога промените стануваат причина за отказ?

Проблемот станува особено изразен кога организациите спроведуваат големи промени без јасна стратегија, без доволно објаснување и без учество на вработените во процесот.

Во такви услови, работниците може да го изгубат чувството на припадност и довербата во раководството. Наместо промените да ги доживуваат како можност за развој, тие почнуваат да ги гледаат како постојана закана за својата професионална сигурност.

Заморот од промени не значи дека вработените нужно се противат на напредокот. Напротив, проблемот може да биде во темпото на промените, недостигот од поддршка и неможноста да се направи пауза за приспособување.

За компаниите, ова е сигнал дека успешното управување со промените не зависи само од новите технологии, организациските модели или деловните цели. Подеднакво важно е да се земат предвид луѓето што треба да ги спроведат тие промени.

Извор: BIZLife