Зошто времето поминува побрзо како што старееме?
„Како веќе е август?“ „Каде ми помина цела година?“ „До вчера беше јануари, а еве веќе наближува септември.“ Ова се реченици што веројатно сме ги кажале барем еднаш. Но, зошто како што старееме имаме чувство дека времето сè побрзо ни „бега“?
Времето, секако, не се движи побрзо. Она што се менува е начинот на кој нашиот мозок го доживува и го памети времето. Едно од главните објаснувања е дека со возраста животот станува порутински. Работата, патувањето до работа, обврските, купувањето, домашните задачи и секојдневните навики се повторуваат. Кога деновите се слични еден на друг, мозокот има помалку нови детали што треба да ги запамети, па кога ќе погледнеме наназад, периодот ни изгледа пократок.
Замислете го првото патување на некое место. Сè е ново улиците, луѓето, мирисите, храната, звуците. Во текот на неколку дена создавате огромен број нови спомени и подоцна имате чувство дека сте биле таму многу подолго. За разлика од тоа, една обична недела исполнета со исти обврски може да исчезне во сеќавањето како еден единствен момент. Новите и необични искуства привлекуваат повеќе внимание и оставаат подетални спомени, поради што периодот подоцна може да ни изгледа „подолг“.
Постои и уште едно интересно објаснување: една година претставува многу поголем дел од животот кога сме деца отколку кога сме возрасни. За петгодишно дете, една година е 20% од целиот живот. За 50-годишен човек, истата година е само 2%. Ова е еден од начините на кои истото времетраење субјективно може да изгледа различно во различни периоди од животот.
Но, не значи дека времето секогаш мора да ни „бега“. Истражувањата за перцепцијата на времето покажуваат дека новитетот, вниманието и интересните искуства можат да влијаат врз тоа како го доживуваме времето. Ново хоби, патување, учење нешто непознато, запознавање нови луѓе или едноставно промена на секојдневната рутина создаваат повеќе различни спомени, наместо деновите да се спојуваат во една голема рутина.
Затоа, можеби проблемот не е во тоа што времето поминува побрзо, туку во тоа што понекогаш премногу од деновите ни личат еден на друг. Календарот продолжува да оди со исто темпо, но нашиот ум не ги памети сите денови подеднакво.
А можеби токму затоа најдобриот начин да имаме чувство дека годината траела подолго не е да се обидуваме да го „запреме“ времето, туку да направиме повеќе моменти што вреди да ги запомниме.
Извор: Кариера

