Жена се породила во подгорички маркет: Херојството на работничката Оливера
Еден обичен работен ден во маркет во Подгорица се претворил во незаборавна животна приказна, кога меѓу рафтовите на продавницата се случило породување. Главната улога во оваа неочекувана и драматична ситуација ја имала вработената во City Market, Оливера Шишевиќ, која со присебност и храброст реагирала кога секундите значеле сè.
„Денот почна сосема обично, ништо не навестуваше дека ќе се случи нешто вакво,“ раскажува Оливера, која денес, неколку дена подоцна, со насмевка се присетува на настанот.
Кога ги слушнала криците и забележала немир меѓу купувачите, веднаш излегла од своето одделение.
„Ја прашав колешката што се случува, а таа ми рече – се породува. Веднаш потрчав, ги зедов клучевите со намера да ја однесам до Брза помош, но кога се вратив – воденикот веќе беше пукнат. Немаше време за ништо друго освен да помогнам тука, на лице место,“ рекла Оливера.
Породувањето се случило во тесен простор помеѓу два рафа, без никаква медицинска опрема – само со инстинкт и срце. Оливера посегнала по најблиската јакна, ја ставила под родилката, а некој од присутните донел гајба на која таа седнала.
„И реков: ‘Седни, да не го повредиш бебето’. Родилката беше неверојатно смирена и храбра.“
Во следниот момент, бебето веќе било родено – здраво, силно девојче која веднаш заплакало. Присутните биле во шок, но истовремено и воодушевени.
Екипата на Брза помош пристигнала за кратко и ја презела понатамошната грижа за мајката и новороденчето.
„Папочната врвца не ја допрев – тоа им го препуштив на лекарите. Најважно ми беше двете да бидат добро.“
Оливера рекла дека не е личност што паничи и дека во критични моменти делува инстинктивно.
„Не размислувам – само реагирам. Подоцна ме фаќа трема, но тогаш бев целосно фокусирана. Само ми беше важно бебето и мајката да бидат безбедни.“
На прашањето дали по овој настан гледа поинаку на својата работа и луѓето околу себе, Оливера искрено рекла:
„Ова беше потсетник на нешто што често го забораваме. Денес малку луѓе обрнуваат внимание кога некому му е потребна помош – без разлика во каков облик. Станавме некако груби, без емоции. Брзото темпо на живот не води во таа насока. Но мислам дека ова е суштината на животот – да се свртиме едни кон други, да споделуваме љубов. Сè друго е минливо,“ заклучува Оливера.
Извор: N1
