Генерацијата Z го одбива кариеризмот: Повисока плата и титула повеќе не се доволни за да станат шефови

Повисока плата и позначајна титула повеќе не се доволни за привлекување млади луѓе на менаџерски позиции. Генерацијата Z јасно ја гледа цената на менаџерската работа – подолго работно време, поголем стрес и одговорност за сè повеќе тимови – па затоа само околу шест проценти од младите сакаат да стигнат до врвот на деловната хиерархија.

Има сè помалку млади вработени кои сакаат да станат менаџери, а компаниите кои не успеваат да развијат нова генерација лидери би можеле да се соочат со сериозни проблеми во одржувањето на ефикасноста на бизнисот.

За членовите на Генерацијата Z, успешната кариера повеќе не е нужно изедначена со искачување по хиерархиската скала. Многу од нив го даваат приоритет на рамнотежата помеѓу работата и животот пред поголемата одговорност, подолгото работно време и притисокот што доаѓа со лидерската позиција.

Таквиот став кон кариерите станува сè поголем предизвик за компаниите, од кои многу веќе се борат да пронајдат и обучат идни лидери.

„Според глобалните истражувања, само околу шест проценти од членовите на Генерацијата Z сакаат да преземат повисоки менаџерски функции и да станат шефови. Ова е многу голем проблем за организациите и нивната структура“, изјави за Euronews Томас Шкларски, извршен директор на Enpulse и експерт за ангажман на вработените.

Зголемен товар на менаџерската работа
Според него, главната причина зошто младите луѓе избегнуваат менаџерски позиции е сè поголемиот обем на одговорност што ја придружува менаџерската работа.

Бројот на вработени кои одговараат пред еден менаџер значително се зголеми во последните години. Според податоците што ги обезбеди Шкларски, просечниот тим се удвоил од приближно шест на 12 членови.

Ова ги става менаџерите под двоен притисок. Од една страна, тие се одговорни пред менаџментот и вишиот менаџмент за постигнување на деловните цели, додека од друга страна, од нив се очекува да се грижат за развојот, мотивацијата и благосостојбата на сè поголем број вработени.

„Генерацијата Z внимателно ја процени рамнотежата помеѓу работата и приватниот живот во однос на жртвите што треба да се направат за да се стане шеф. Младите луѓе јасно го гледаат товарот што доаѓа со менаџерската функција. Менаџерот одговара пред претпоставените, но и пред поголемите тимови на кои им е потребна постојана поддршка“, објаснува Шкларски.

Проблем што особено би можел да влијае на Европа
Падот на интересот за менаџерски позиции не е проблем само за поединечните компании. Тоа е глобален тренд што би можел особено силно да ја погоди Европа, каде што демографските промени и стареењето на населението веќе ја намалуваат достапната работна сила.

„Ќе има сè помалку луѓе кои работат, особено во Европа. Ако не обучиме нова генерација менаџери и не ги подготвиме луѓето да преземат одговорност за тимовите, ќе се соочиме со сè поголеми проблеми во зачувувањето на организациската ефикасност“, предупреди Шкларски.

Затоа, компаниите ќе мора да го променат начинот на кој ги обликуваат и презентираат лидерските позиции. Повисоката плата и позначајната титула очигледно повеќе не се доволни ако унапредувањето истовремено подразбира хроничен стрес, неограничена достапност и одговорност за прекумерен број вработени.

За работодавците, решението би можело да биде во помали тимови, поголема поддршка за менаџерите, појасна поделба на одговорностите и менаџерски модели кои не бараат откажување од приватниот живот.

Вештачката интелигенција не може да ги замени лидерите
Иако вештачката интелигенција сè повеќе влегува во деловниот свет и автоматизира голем број процеси, Шкларски верува дека тоа нема да го реши недостатокот на менаџери.

Сè уште не е јасно дали вработените би биле подготвени да ги прифатат наредбите на алгоритмите, ниту дали вештачката интелигенција би можела ефикасно да ги извршува сите функции на еден менаџер.

Водењето луѓе сè уште бара вештини кои тешко се автоматизираат – емпатија, градење односи, мотивирање на вработените и донесување одлуки што ја земаат предвид човечката страна на бизнисот.

Токму затоа недостатокот на млади луѓе подготвени да преземат лидерски позиции не е само кадровско прашање. Во наредните години, тоа би можело да стане сериозно ограничување за растот, развојот и стабилноста на компаниите.