Има 50 години и 15 месеци не може да најде работа: Испратил повеќе од 300 пријави, но работодавачите го одбиваат поради искуството

И покрај 25 години работно искуство, десетици интервјуа и повеќе од 300 испратени апликации за работа, 50-годишен маж веќе 15 месеци не успева да најде вработување. Се сомнева дека возраста и долгогодишното искуство станале пречка во неговата кариера.

По повеќе од две децении работа во новинарството, комуникациите и односите со јавноста, овој 50-годишен професионалец останал без работа. Оттогаш започнала исцрпувачка потрага по ново вработување, која досега не дала резултати.

Според неговото сведоштво објавено во британските медиуми, испратил повеќе од 300 пријави за работа, бил на околу 28 првични интервјуа и најмалку пет пати стигнал до последната фаза од процесот на селекција. Сепак, ниту една од овие можности не завршила со понуда за вработување.

На последното работно место заработувал 48.000 фунти годишно, односно околу 57.600 евра. Денес се обидува да преживее со помалку од 100 фунти неделно, што е приближно 120 евра.

Од заштеда за стан до трошење на парите за секојдневен живот

Финансиската состојба дополнително ја отежнува ситуацијата. Со години штедел пари за да купи сопствен стан и успеал да собере околу 42.000 фунти.

Но, поради долгата невработеност, значителен дел од заштедата бил потрошен за плаќање кирија и покривање на основните животни трошоци.

Сега му остануваат околу 24.000 фунти, односно приближно 28.800 евра. Според неговите процени, и овие пари би можеле да се потрошат во рок од една година доколку не успее да најде работа.

Дополнителен проблем е тоа што не може да добие социјална помош преку британскиот систем Universal Credit сè додека неговата заштеда не падне под пропишаниот праг од 16.000 фунти.

„Премногу сте искусни“ – нова пречка за вработување

Во текот на кариерата се специјализирал за комуникации, односи со јавноста и новинарство. Особено е добар во објаснувањето сложени научни теми на едноставен и разбирлив начин.

И покрај тоа, потрагата по работа се претворила во постојано разочарување.

По бројните одбивања, почнал да се сомнева дека се соочува со старосна дискриминација.

Еден од највпечатливите случаи се случил за време на конкурс за работа во текот на летото. По првичниот разговор, регрутерот повторно го контактирал и му соопштил дека е „премногу искусен“ за работната позиција.

Ова особено го погодило бидејќи претходно не размислувал дека возраста би можела да биде пречка за неговото понатамошно професионално ангажирање.

За некои работни места поминал низ исклучително долги процеси на селекција. На едно интервју бил повикан дури пет пати, а за друга позиција имал четири круга разговори. И во двата случаи бил блиску до вработување, но на крајот бил одбиен.

„Одењето на интервјуа е малку како излегување на состаноци. Кога навистина ќе запознаете некого, сè станува многу полично. Одбивањето тогаш го доживувате како некаква пресуда за тоа кои сте“, објаснува тој.

Дипломата и дополнителното образование не му помогнале

Еден од моментите што ги издвојува во својата професионална биографија е одлуката на 43-годишна возраст да направи едногодишна пауза од кариерата за да заврши магистерски студии по палеобиологија.

Постигнал одлични резултати, поради што му било предложено да продолжи со докторски студии. Сепак, не успеал да обезбеди потребно финансирање.

По завршувањето на магистерските студии повторно започнал да конкурира за работни места, вклучително и уреднички позиции.

Тогаш ситуацијата била сосема поинаква. Имaл три интервјуа и добил три понуди за работа.

Тоа се случило пред само пет или шест години, што дополнително го засилува неговото чувство дека пазарот на трудот значително се променил.

Конкурирал и за работни места за кои не му е потребно искуството

Во обид да обезбеди каков било приход, ја проширил потрагата и надвор од својата професионална област.

Аплицирал за работа во кафулиња, ресторани, пабови и супермаркети, па дури и за работни места како хигиеничар.

Но, бил одбиен и таму.

Тој претпоставува дека работодавачите, кога ќе ја погледнат неговата биографија, можеби сметаат дека кандидат со толку големо искуство нема долго да остане на едноставна работна позиција и ќе замине штом најде работа што повеќе одговара на неговите квалификации.

Така се нашол во необична ситуација: за работните места во својата професија можеби е премногу искусен, додека за другите работодавачите се сомневаат дека ќе остане подолго.

Сè уште се надева дека ќе најде работа во комуникациите, односите со јавноста и новинарството, особено во областите на науката и одржливата енергија.

Активно контактира со регрутери и професионалци од индустријата, обидувајќи се преку своите контакти да дојде до нови можности.

Сепак, признава дека во последните два месеца сериозно му недостига мотивација. Почнал да размислува и за преквалификација, сметајќи дека тоа можеби е единствениот начин повторно да ја изгради својата професионална иднина.

Долготрајната невработеност влијае и врз менталното здравје

Покрај финансиските проблеми, долгата невработеност оставила последици и врз неговото психичко здравје, поради што започнал да посетува терапија.

Една од најтешките последици е чувството на изолација. Додека секојдневно се обидува да најде работа, на социјалните мрежи ги гледа пријателите кои продолжуваат да работат, патуваат и уживаат во секојдневниот живот.

За себе вели дека веќе не може ниту да се сети кога последен пат нарачал храна или отишол во кино. Работите што некогаш биле вообичаен дел од животот сега станале луксуз што не може да си го дозволи.

„Долготрајната невработеност целосно ве обзема. Ве спречува да продолжите понатаму и да го правите она што го сакате во животот. Поради сето тоа почнувате да се чувствувате како целосен неуспех“, вели тој.

Се потсетува на татко му кој по отказот продавал алармни системи

Во најтешките моменти се потсетува на искуството на својот покоен татко од почетокот на осумдесеттите години.

Тогаш неговиот татко останал без работа откако бил прогласен за технолошки вишок. За да продолжи да го издржува семејството, извесен период продавал алармни системи одејќи од врата до врата.

Оваа семејна приказна денес му служи како потсетник дека губењето на работното место не мора да значи и крај на професионалниот живот.

И самиот е подготвен да прифати поинаква работа, да го промени правецот на кариерата и да направи сè што е потребно за повторно да застане на нозе.

Иако има 50 години, не се откажува целосно од надежта за нов почеток.

Се надева дека неговиот татко би бил горд на него доколку можел да види низ што поминува и колку се труди да продолжи понатаму.

Во меѓувреме, неговата секојдневна борба останува иста – да најде работа, да ги зачува преостанатите заштеди и повторно да ја врати сигурноста што некогаш ја сметал за нешто сосема нормално.

Извор: Bizportal.rs