Од сендвичи до милијарди: Првите работни места на 10 славни милијардери

Пред да создадат компании вредни милијарди, да се појавуваат на насловни страници и да стекнат огромни богатства, некои од најпознатите милијардери во светот работеле сосема обични работи. Некои продавале од врата до врата, други разнесувале весници или работеле во ресторан, а дел од нив започнале да заработуваат уште како тинејџери.

Патот до големото богатство не секогаш започнува со голема бизнис-идеја. Кај некои од денешните милијардери, првиот чекор бил едноставна работа која на прв поглед немала никаква врска со она што подоцна ќе го создадат.

Џорџо Армани – асистент на фотограф

Прва работа: асистент на фотограф
Година: 1957
Сатница: 1,38 долари

Пред неговото презиме да стане синоним за луксузна мода, Армани служел во италијанската војска. За време на одморот во Милано, пријател му понудил работа како помошник на фотограф во една стоковна куќа.

Армани ја прифатил понудата и така го направил првиот чекор кон светот на модата. Подоцна се вработил во познатата миланска стоковна куќа „La Rinascente“, каде што започнала неговата посериозна кариера во дизајнот.

Лекција: Понекогаш кариерата започнува со едно случајно „можеш ли да ми помогнеш?“.

Тревис Каланик – продавач од врата до врата

Прва работа: продавач од врата до врата
Година: 1998
Сатница: 10,26 долари

Основачот на „Uber“ како тинејџер продавал ножеви од врата до врата за компанијата „Cutco“.

Уште на 18 години започнал сопствен бизнис – подготвителни курсеви за SAT-тестовите. Подоцна се запишал на компјутерско инженерство на UCLA, но го напуштил факултетот и се посветил на технолошките компании.

Лекција: Продажбата може да биде една од најдобрите школи за претприемништво.

Тед Тарнер – работел во рекламната агенција на татко му

Прва работа: работа во семејната рекламна агенција
Година: 1960
Плата: 6.541 долар годишно

Основачот на CNN не започнал како медиумски магнат, туку во семејниот бизнис.

Откако бил исфрлен од Универзитетот Браун, Тарнер се вработил во рекламната агенција на неговиот татко. Уште во првата година успеал повеќе од двојно да ги зголеми приходите на канцеларијата.

Подоцна ја презел компанијата, а „Time Warner“ ја купил за 7,5 милијарди долари.

Лекција: Семејниот бизнис може да биде почетна точка, но резултатот зависи од тоа што ќе направите со можноста што сте ја добиле.

Џек Дорси – софтверски програмер

Прва работа: софтверски програмер
Година: 1991
Плата: околу 44.971 долар годишно

Дорси се занимавал со програмирање уште како тинејџер. На само 15 години направил софтвер за диспечерски системи што ги користеле такси-компании и служби за достава.

Затоа, неговата прва работа во софтверската индустрија не била големо изненадување. Подоцна ги основал „Twitter“ и „Square“.

Лекција: Ако нешто започнете доволно рано, можете да стекнете години искуство уште пред да добиете прва сериозна функција.

Ричард Бренсон – издавач на списание

Прва работа: издавач на списание
Година: 1966
Заработка: не е наведена

Бренсон не чекал некој да му ја понуди првата работа. На 16 години го напуштил училиштето и го основал списанието „Student“, наменето за млади и создадено заедно со млади луѓе.

Првиот број донел околу 8.000 долари од реклами – доволно за да се покријат трошоците за печатење на 50.000 примероци.

За да го финансира списанието, Бренсон започнал и продажба на плочи преку пошта. Тој бизнис подоцна прераснал во „Virgin Records“, а потоа и во целото деловно царство „Virgin“.

Лекција: Првата работа може да биде и онаа што сами ќе си ја создадете.

Џеф Безос – работник во „McDonald’s“

Прва работа: работник во „McDonald’s“
Период: 1980-ти
Сатница: 2,69 долари

Пред „Amazon“, Безос работел преку лето во „McDonald’s“.

Еден ден се расипал големиот дозер за кечап, па огромна количина кечап завршила низ кујната, вклучително и на тешко достапни места.

Како нов вработен, Безос добил задача да исчисти сè. Подоцна ова искуство го опишувал како лекција за организација, одговорност и решавање проблеми.

Лекција: Некои од најкорисните деловни лекции започнуваат токму таму каде што никој не сака да чисти.

Ворен Бафет – доставувач на весници

Прва работа: доставувач на весници
Година: 1944
Заработка: 175 долари месечно

Бафет како тинејџер разнесувал весници за „The Washington Post“. Но, заработените пари не ги трошел само на себе – ги штедел и ги инвестирал.

До својата 15-та година успеал да заштеди околу 2.000 долари, а дел од парите ги вложил во земјоделско земјиште.

Неговата страст кон инвестирањето, значи, не започнала во канцелариите на „Berkshire Hathaway“, туку многу порано – меѓу утринското разнесување весници и првите заштедени пари.

Лекција: За инвеститорот поважно е што ќе направи со првата заработка отколку колку таа изнесува.

Марк Закерберг – програмер

Прва работа: програмер
Година: 2006
Заработка: 0 долари

Закерберг уште во средно училиште создал софтвер за препораки на музика, наречен „Synapse“.

Компании како „Microsoft“ и „AOL“ биле заинтересирани за производот и му нуделе работа, но тој решил да го продолжи образованието на Харвард.

Неколку години подоцна, „Facebook“ веќе бил една од најголемите технолошки приказни во светот.

Лекција: Понекогаш најскапата одлука е токму онаа за која ќе одлучите веднаш да не наплатите.

Марк Кубан – продавач на кеси за отпад

Прва работа: продавач од врата до врата
Период: 1970-ти
Производ: кеси за отпад

На само 12 години, Марк Кубан одел од врата до врата и продавал кеси за отпад за да заработи пари за кошаркарски патики.

Неговата логика била едноставна: кој би одбил дете кое продава нешто што му е потребно на секое домаќинство?

Кубан подоцна токму ова искуство го наведувал како една од првите лекции што ги научил за продажбата и претприемништвото.

Лекција: Ако умеете да продадете кеси за отпад, можеби можете да продадете речиси сè.

Илон Маск – ја продал својата прва видео-игра

Прва работа: продажба на сопствена видео-игра
Година: 1983
Заработка: 500 долари

Маск имал само 12 години кога ја создал видео-играта „Blastar“, вселенска игра за компјутер. Кодот го продал на едно списание за 500 долари.

Немал тим, канцеларија ниту инвеститор. Имал компјутер, идеја и доволно знаење сам да го создаде производот.

Децении подоцна, неговите деловни интереси ќе се прошират на електрични автомобили, вселенски летови и вештачка интелигенција.

Лекција: Првиот производ не мора да биде голем. Важно е да постои некој што е подготвен да плати за него.

Извор: BIZLife.rs