HR трендови: Традиционалната евалуација на работните места станува деловен ризик

Дали начинот на кој компаниите ги вреднуваат работните позиции сè уште одговара на современиот пазар на труд? Традиционалната евалуација на работните места, која со години се користи како основа за утврдување на платите и хиерархијата во организациите, сè повеќе се соочува со нови предизвици. Во време кога транспарентноста на платите, еднаквоста и оправданоста на одлуките за наградување стануваат клучни HR прашања, старите модели можат да претставуваат и деловен ризик.

Целта на евалуацијата на работните места традиционално е да обезбеди конзистентни и одбранливи одлуки за платите односно да покаже зошто една позиција е вреднувана повисоко или пониско од друга. Но, проблемот настанува кога описите на работните места и критериумите за нивно вреднување не се во чекор со реалноста на работата.

Работните места денес се менуваат побрзо

Дигитализацијата, вештачката интелигенција и промената на потребните вештини значат дека една иста позиција може значително да се промени за само неколку години.Вработените денес често преземаат нови одговорности, работат меѓу различни тимови и користат технологии кои не постоеле кога биле креирани оригиналните системи за евалуација.

Ако системот продолжи да ја вреднува позицијата според старите критериуми, постои ризик реалниот придонес на вработениот да не биде соодветно препознаен.

Транспарентноста на платите го зголемува притисокот врз HR

Прашањето за тоа „кој колку заработува и зошто“ станува сè поважно. Кога компанијата не може јасно да објасни како дошла до одредена плата или разлика меѓу две позиции, тоа може да создаде недоверба кај вработените и дополнителен ризик за организацијата.

Затоа, системот за евалуација не треба да биде само административна алатка, туку механизам кој овозможува фер, транспарентни и логични одлуки за наградување.

Од „вредност на позицијата“ кон „вредност за организацијата“

Современиот пристап бара HR тимовите да гледаат пошироко од традиционалните фактори како што се одговорност, искуство и сложеност на работното место.

Сè поголемо значење имаат:

• Вештините што ги поседува вработениот;
• Реалниот придонес кон бизнис резултатите;
• Новите технологии и начинот на работа;
• Пазарната вредност на одредени професии;
• Можностите за развој и преземање дополнителни одговорности;
• Еднаквоста и транспарентноста во системот на наградување.

Што треба да направат компаниите?

Наместо еднаш воспоставен систем да се користи со години, компаниите треба редовно да ги преиспитуваат своите job descriptions, платните структури и критериумите за вреднување на позициите.

Прашањето веќе не е само: „Колку вреди ова работно место?“ Туку и: „Каква вредност создава оваа улога денес и дали нашиот систем тоа го препознава?“

Во услови на забрзани промени на пазарот на трудот, модернизацијата на системите за евалуација на работните места станува важен дел од стратегијата за задржување таленти, фер наградување и намалување на организацискиот ризик.

За HR лидерите, ова е сигнал дека платите и работните позиции повеќе не можат да се управуваат како статични категории. Тие мора постојано да се преиспитуваат во согласност со промените во бизнисот, технологијата и пазарот на труд.

Извор: Кариера